Odnowy czas…

Odnowy czas…

W ten chłodny zimowy dzień
Spadają z nieba białe płatki śniegu
By złotą jesień pokrył już cień
Co pozbył drzew ptasiego śpiewu

Cóż to się dzieje? Przemiana nadchodzi!
Przyroda umiera… Zaś Chrystus się rodzi
To dziwne…Wróg z wrogiem się godzi
Boże Narodzenie znów do nas przychodzi!

Przychodzi z dobrą nowiną. Pokój ludziom niesie!
Nadaje uśmiech dziecku, starcowi, kalece…
I nikt nie zaprzeczy, jaką moc ma to Dziecię
Przychodzące do serca każdego człeka na świecie

Święta, święta radosne, czas miłości i zgody
Czas wielkiej refleksji, spoczynku, swobody
W wigilijny wieczór przy nakrytym stole
Dzielimy się opłatkiem, gniew idzie gdzieś w pole

Gdy łamiesz się opłatkiem złóż szczere życzenia
Wyciągnij rękę do brata, wymaż złe zdarzenia!
Niech zażarte złości, Dziecię załagodzi
Są przecież święta, warto się pogodzić…

                             GRAND – Parafianin

Post Author: Agnieszka Zemczak

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *