Serce moje przypomina…

Mądrości Przedwieczna, serce moje przypomina Ci, że…

…po Ostatniej Wieczerzy, na Górze, trwoga Twojego wrażliwego serca wycisnęła na Twoje Oblicze strugi krwawego potu.

…zostałeś zdradziecko pojmany, skrępowany powrozami i haniebnie uprowadzony.

…w nocy okryto Cię zniewagami, bijąc dotkliwie, plując w Twarz, zasłaniając chustą Twoje piękne oczy.

…z ogromnym bólem serca patrzyła na Ciebie Twoja Matka.

…zaprowadzono Cię haniebnie przed Piłata, fałszywie oskarżono i na śmierć skazano.

…Ty, Przedwieczna Mądrości, zostałeś jak obłąkany ubrany w białe szaty i wystawiony na szyderstwo przed Herodem.

… Twoje piękne ciało nieludzko poszarpano i porozrywano

…Twoją delikatną Głowę pokłuto ostrymi cierniami, tak, że

Twoja pełna dobroci Twarz ociekała krwią.
…w ten sposób skazany i okryty wstydem szedłeś na śmierć dźwigając krzyż – z naszej winy.

Post Author: Agnieszka Zemczak

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *